Αληθινές ιστορίες με όμορφο τέλος

για αληθινές ιστορίες με όμορφο τέλος,

σκέφτηκαν, ονειρεύτηκαν, μίλησαν, έγραψαν, κουράστηκαν, πάλεψαν, πολέμησαν, σκότωσαν, σκοτώθηκαν.

όχι για κέρδη,

ποτά,

τραπέζια,

μαγαζιά,

πάρτυ,

γνωριμίες,

μπόνους,

συμβόλαια,

γάμους,

αρραβώνες,

διαζύγια,

αμάξια,

κόκες,

σαμπάνιες,

προφίλ,

παραγωγικότητες,

επενδύσεις,

μπάτσελορ,

γυμναστήρια,

εκπτώσεις,

ευκαιρίες,

γραφεία,

ιδιωτικά,

πισίνες,

σουίτες,

μούρες,

έξυπνα μούτρα με εξυπνάδα έτοιμη.

Έλα μωρό. Την καπνιστή; Αυτήν που ήπιαμε με το Νίκο. Θα αγοράσω φεύγοντας από το γραφείο και μετά μπορούμε να πεθάνουμε.

Το γυναικάκι μου μαγειρεύει τέλεια. Έχει ξεπατικώσει τις συνταγές από όλα τα παραδοσιακά χωριουδάκια που έχουμε επισκεφτεί. Μιλάει με τους παππούδες και με τις γιαγιάδες. Είναι σκέτη γλύκα. Δεν την αλλάζω με τίποτα. Και να σκάσει εγώ δε θα την αλλάξω. Θα συνεχίσω με αυτήν. μέχρι η ζάντα να την λιώσει, να πάρει φωτιά και να κολλήσει στην άσφαλτο. Μέχρι να δω το γλυκό μουτράκι της να μου λέει μια γλυκιά καλημέρα για τελευταία φορά, πριν την λιώσει το τριαξονικό.

Τολμάς και λες ότι είσαι καπιταλιστής. Τολμάς. Τη διάβασες την φάρμα των ζώων; Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο-Σ.

Τϊποτα, δε θα μείνει τίποτα.

Για αληθινές ιστορίες με όμορφο τέλος. Τίποτα άλλο τίποτα. Ό,τι άλλο, τίποτα. Όχι άλλο τίποτα.

λάθος

Παιδιά που δε γεννήθηκαν από γυναίκας μήτρα

μέσα από οθόνες και καλώδια στρατιωτικές σχολές μάστερ στα οικονομικά

-προσθέστε στο βιογραφικό σας το βαθμό σας στο στρατό και τα καθήκοντά σας όπως:

διαχείριση ομάδας 3 στρατιωτών κλπ-

μέσα από κάνες πολυβόλων εκσφενδονίστηκαν.

παιδιά που δεν υπήρξαν

γεννήθηκαν μικροί δολοφόνοι.

κόψανε τα αυτιά τους

για να μην ακούν

τις κραυγές από το σφαγμένο δαμάλι

μισό μέτρο το σκοινί

αλλά το αίμα πετάγεται

κόκκινο συντριβάνι.

ίσα στο ανοιχτό στόμα τους

και μέσα στους αφρούς πνίγονται

βγάζουν άναρθρες κραυγές

και οικονομικές αναλύσεις

λάθος στιγμή, λάθος λαός

κάνατε λάθος κύριοι τεχνοκράτες

τα δάκρυά μας στέρεψαν

τα κόκκινα μάτια μας συνήθισαν τα δηλητήρια

και ανακουφίζονται στην φωτιά

που ανάψαμε

στο κέντρο της πλατείας

εκείνο που θα μας σώσει

η φωτιά που ανάβει μέσα μας

Στην πλατεία ο κόσμος συζητά. Έχουμε κάνει έναν κύκλο και ένας ένας με τη σειρά παίρνει το μικρόφωνο και λέει μία, δύο, τρεις... σκέψεις του. Σκέψεις που σκέφτηκε το πρωί το μεσημέρι, χτες προχτές αλλά και σκέψεις που του ήρθαν ακούγοντας τους προηγούμενους. Μένω έκπληκτος από τις ιδέες και τις σκέψεις και πραγματικά φεύγω από τη λαϊκή συνέλευση με γεμάτο το κεφάλι.

Σκέψεις που γεννιούνται, σκέψεις που ανατρέπονται.

Ακούω προσεκτικά όλους.

Λέει κάποιος ότι θα πρέπει δείξουμε στο κεφάλαιο ότι δε συμφέρουμε. Δεν είμαστε καλός στόχος. Το κεφάλαιο θέλει τον κοινό ευρωπαίο καταναλωτή. Υπερ-καταναλωτή. Για να μπορεί με τη μορφή εταιρειών αποσμητικών να του προσφέρει κρέμα νυκτός, απογεύματος, πρωινού και μεσημεριού, να του προσφέρει κινητό με 15 μεγαπίξελ κάμερα (λες και πρέπει να αποτυπώσουμε την πραγματικότητα όπως είναι με απόλυτη λεπτομέρεια και όχι όπως την λαμβάνουμε εμείς μέσα από το πρίσμα της φαντασίας μας και του σουρρεαλισμού μας), να του προσφέρει ενέργεια στο σπίτι για να ανάβει κάθε μέρα το θερμοσίφωνα να κάνει μπάνιο αφού ζέχνει σα σκατό με τις αηδιές που τον ταϊζει...

Λέει ότι θα πρέπει να πάψουμε να είμαστε υπερκαταναλωτές για να μας αφήσουν ήσυχους. Ποιός θα αγοράσει τη ΔΕΗ άμα βλέπει ότι το κοινό στο οποίο απευθύνεται δεν είναι ενεργοβόρο και δεν υπάρχει περιθώριο κέρδους;

Κάποιος άλλος παίρνει το λόγο και λέει ότι ο καπιταλισμός είναι αδίστακτος. Και ναι μία έκφανσή του είναι ο υπερκαταναλωτισμός αλλά δε σταματά εκεί. Το έχει αποδείξει και στον β παγκόσμιο όταν ο χίτλερ επεδείκνυε το φολκςβάγκεν με την ίδια χαρά που έριχνε βόμβες στην γκουέρνικα.

Κάποιος άλλος λέει ότι σε λίγο θα αναγκαστούμε να μην είμαστε υπερ-καταναλωτές αφού δε θα έχουμε λεφτά να φάμε, όχι να πληρώσουμε τη ΔΕΗ.

Κάποιος άλλος λέει ότι το να αναγκαστούμε είναι κατάντια. Θα αναγκαστούν όσοι κάθονται σαν τις Μαρίες Αντουανέτες στις καφετέριες και χαζολογάνε. Ο πραγματικός άνθρωπος πρέπει να αλλάξει επειδή το θέλει και όχι επειδή τον αναγκάζουν.

Και άλλα πολλά...

ΖΟΥΠΑ MACRO!!!