ΔΕΝ ΞΑΝΑΚΑΝΩ ΦΙΛΑΚΙ.

τί είναι;

είναι μια σταλίτσα,
μια σταλιά,
τόση, τόση, τόση, τόση δα,
που όλο μου ξεφεύγει,
μ' αποφεύγει,
κρύβεται σε μι΄ άκρη και γελά.

είναι μια μπουκίτσα,
μια χαψιά,
του γλυκού μία κουταλιά,
που όλο μου γλυτώνει,
με λερώνει,
και δεν τρώγεται με τίποτα.

μα είναι μια στιγμούλα,
δυο λεπτά,
όσο διαρκεί μια αγκαλιά,
όσο δυο φιλάκια,
και ένα χάδι,
πριν να εξαφανιστεί ξανά.

σε ένα φλυτζανάκι.

του πρωινού το καραβάκι,
πλέει σε ένα φλυτζανάκι,
του καφέ.
φοράς μια αμάνικη ριγέ,
και στέκεσαι στη μέση,
μήπως κανένας πέσει,
στο κύμα του καφέ.
μήπως κανένας ξεχαστεί,
μήπως αφήσει το κουπί,
και τονε φάει το ρέμα.
μα άμα καίει ο καφές,
καίγεσαι τότε θες δε θες,
αλήθεια είναι και ψέμα,
πως συ θα πέσεις πρώτα.

Στα κέρατα του ταύρου