η ζωή ξέρει

ο χρόνος κυλά, δεν περιμένει.
δεν το' πα εγώ. το είπε ο φθινοπωρινός αγροφύλακας στην εαρινή τους σύναξη.
και είχε δίκιο, αλλά κατά το ήμισι.
στ΄ αλήθεια ο χρόνος κυλά προς μία κατεύθυνση, από το παρελθόν στο μέλλον.
αλλά είναι φορές που περιμένει, όταν η ζωή τον στήνει στο ραντεβού τους.
τότε ο χρόνος κάθεται υπομονετικά στο παγκάκι του, ανάβει ένα τσιγάρο και περιμένει,
όσο η ζωή χαζεύει κάπου αλλού, με το παρόν.
η ζωή ξέρει, κι εγώ την εμπιστέυομαι.
δεν το' πα εγώ, το είπε ο μέγας ανατολικός, καπνίζοντας φτηνά τσιγάρα.