Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

14.5.07

τα μηχανάκια

την ώρα που τα μάτια σου κλείνεις να κοιμηθείς,
τότε που τα ρολόγια δείχνουν η ώρα τρεις,
από τα πεζοδρόμια που είναι αραγμένα,
τα μηχανάκια βάζουν μπρος και ξεκινάνε,

χωρίς τον άνθρωπο να έχουν στο τιμόνι,
ψάχνουν να βρουν όσους κοιμούνται μόνοι,
να τους ξυπνήσουνε με κόρνες απ' το δρόμο,
με τις πυτζάμες να κοιτάν με λίγο τρόμο,

και με τη βία τους ανεβάζουνε επάνω,
όσο πιο πάνω αντέχει το καθένα,
μέχρι που κάποια απ΄ τα μάτια μου τα χάνω,
σ΄ ένα ταξίδι για τα άγνωστα τα ξένα.