Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

30.1.09

η πίπα του πατού.

το πρωί ο πατός ξύπνησε από έναν πόνο στην κοιλιά.
και τώρα... πιπούλα, σκέφτηκε.
εντσικτωδώς έχωσε το χέρι κάτω από τα σκεπάσματα.
αντί όμως να πιάσει το πουλί του,
έπιασε κάτι πρωτόγνωρο,
ξαφνιασμένος σηκώθηκε όρθιος στο κρεββάτι και έστρεψε το βλέμμα χαμηλά,
Ωχ.
είπε.
Τί είναι αυτό, ρε;
ρώτησε.
Αυτό ήταν κάτι μαύρο που βρώμαγε σκατά.
Το πουλί μου, ρε; Πού είναι το πουλί μου; ρώτησε ο πατός τη σκατί μαυρίλα.
Το πουλί μου ρε μαλάκα, το πουλί μου, πού είναι το πουλί μου;

Θεέ μου, το πουλί μου...

Δεν υπήρχε αμφιβολία.

ο πατός, είχε πιάσει πάτο.

4 σχόλια:

theloksilagiatisoba είπε...

το Ωχ με ωμεγα!

εχεις βγαλει και δημοτικο..

giagalaxidiakos είπε...

ήθελε να πει:
Οχ-ι, δεν είναι δυνατόν να μου συμβαίνει αυτό,
ξεπερνά κάθε λογική,

αλλά δεν πρόλαβε γιατί κόλλησε.

μπάσειπεριπτώση, το άλλαξα.

skot είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
skot είπε...

έγραψες το ωχ με όμικρον?
ε, έχεις πιάσει πάτο...