μου τραβάς τα μαλλιά,
μπροστά στον ήλιο που δύει,
παρέες έρχοναι και φεύγουν,
μας κοιτάνε περίεργα,
ενώ εμείς παίζουμε σφαλιάρες,
να κοκκινίσουν τα μάγουλά μας,
και μετά να τα ρουφάμε με δύναμη,
μέχρι να γίνουν μπλε,
μωβ, σαν τον ουρανό,
αφού ο ήλιος πια ανέτειλε από κάτω μας,
κι αφού οι παρέες όλο και πληθαίνουν,
πάμε μόνοι μας πιο πέρα,
να ρουφηχτούμε με την ησυχία μας,
και αφού στεγνώσουμε ο ένας πάνω στον άλλον,
να φύγεις μακρυά,
γιατί ο χρόνος τελειώνει,
και ο χώρος μεγαλώνει,
για να χωρέσει την αγάπη.