Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

8.10.09

κατεβαίνουμε το χωματόδρομο τρέχοντας,
τα πόδια, σφυριές στη γη,
κόκκινη σκόνη μας τυλίγει,
τώρα εμείς και η φόρα μας,
μας σπρώχνει με όλη μας τη δύναμη,
ο μόνος τρόπος να τη σταματήσουμε,
είναι να σκάσουμε στη θάλασσα,
και η δίνη μας θα μας ρουφήξει στο βυθό.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

eskimoos

υπάρχουν και χειρότερα από ένα μπάνιο στη θάλασσα,
μη τα παρουσιάζεις και τόσο δραματικά όλα, ΑΜΑΝ!

γιαγαλαξυδιακός είπε...

τα παρουσίασα όπως είναι, εγώ είμαι στρατιωτικός και τα λέω τσεκουράτα!

δεν υπαρχει κατι για το οποιο τιθεται θεμα είπε...

ολα μπορουν να γινουν ανηποφορα...ανηποφορα

μπορω να κατσω στον καναπε και να ουργλιαξω...ανηποφορα

μπορω να πιω νερο και να πεθανω.

τιποτα δεν ειναι δραματικο..ολα ομως μπορουν να γινουν

ολα μπορουν να συμβουν

το "σ αγαπω" ενος δαπητη θα ακουστει σαν απο ταινια.

το "σ αγαπω" μου δεν θα ακουστει...


θα ουρλιαζω απο το μπαλκονι μου μεχρι να το ακουσω εγω

και οταν δεν θα το πιστεψω ξανα
θα σε ερωτευτω απο την αρχη

δεν ειναι τιποτα δραματικο απο μονο του...ολα ομως μπορουν να συμβουν

δες ειδησεις και θα καταλαβεις