αγρότες ήμασταν και βοσκοί.
είχαμε χίλια πεντακόσια πρόβατα. μόνο το χωριό.
και τούτα τα μεγάλα σπίτια, μαζί τα χτίσαμε. μία μία πέτρα.
τότε δεν υπήρχαν κάρα και φορτηγά να τα φορτώνουμε, δεν υπήρχαν δρόμοι.
τώρα το χωριό έχει δρόμους,
αλλά τα σπίτια χάσκουν άδεια.


βλέπεις μας κυνήγησε ο χρόνος.
από ένα σημείο και μετά
δεν προλαβαίναμε να ευχαριστηθούμε.
έτσι ο χρόνος μας έδιωξε από τις άκρες που στεκόμασταν,
στο κέντρο. όλοι μαζί. για πιο γρήγορα. κατάλαβες;