Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

6.5.10

κοφτά χτυπήματα

4 κοφτά χτυπήματα στην πόρτα στο σπίτι των παιδιών έσκισαν το σκοτάδι και μας ξύπνησαν απότομα. ακούσαμε τη δυνατή μουσική και τις φωνές της γειτόνισας αλλά δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε τί έλεγε. κανείς δεν κατάφερε να σηκωθεί από το κρεββάτι του για να βγει στο μπαλκόνι να δει από κοντά το γεγονός, όπως θα γινόταν σε άλλες αποχές. μόνο τα κοφτά χτυπήματα μας τάραξαν γιατί ήταν τόσο διαπεραστικά που όλοι ταυτόχρονα νομίσαμε ότι κάποιος μας χτυπά την πόρτα στις 4 τα ξημερώματα. και ήταν τόση η ταραχή μας που δεν ξανα κοιμηθήκαμε ούτε όταν τα παιδιά κλείσαν τη μουσική.

για πέντε λεπτά δεν ακουγόταν τίποτα.
ύστερα ένα κορίτσι που είχε μεθύσει άρχισε να τραγουδά. δεν καταλάβαμε ποιό τραγούδι, αλλά τραγουδούσε όλο και πιο δυνατά, όλο και πιο δυνατά. όλο και πιο δυνατά. όλο και πιο δυνατά και μετά 4 κοφτοί πυροβολισμοί και 1 κραυγή φρίκης μας έστειλαν όλους για ύπνο χωρίς όνειρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: