Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

2.8.10

Δαγκωματιά

πέρα από την πόρτα μου υπάρχει ένα σκυλί,
δεν μπορώ να φύγω, δεν μπορείς να ρθεις κι εσύ,
κι όσο κι αν περνάει όλη μου η ζωή,
λέω κύριε σκύλε ο μόνος φίλος μου είσαι εσύ,

οι τοίχοι ξεφλουδίζουνε το σπίτι αυτό γερνά,
λέω να φωνάξω μα δεν έχω πια λαλιά,
κι όσο κι αν φοβάμαι την δαγκωματιά,
πιο πολύ φοβάμαι την ελευθεριά,

μιλούσα στον εαυτό μου έλεγα καλημέρα γεια,
μα και μ'αυτόνε τώρα δεν τα βρίσκουμε καλά,
μόνο η ανάσα σου είναι πια ζωντανή,
σε αυτό το μαυσωλείο που λέγεται ζωή,

πέρα από την πόρτα μου υπάρχει ένα σκυλί,
δεν μπορώ να φύγω δεν υπάρχει διαφυγή,
κι όσο κι αν φοβάμαι την δαγκωματιά,
πιο πολύ φοβάμαι την ελευθεριά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: