Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

8.9.13

Αστρική Αναφορά

Στο στρώμα,
το αριστερό χέρι περασμένο πάνω από το κεφάλι, 
το δεξί πόδι λυγισμένο έτσι που 
η πατούσα ακουμπάει πίσω στο γόνατο, 
σε μία χορευτική στάση.

Ευθεία επάνω ένα άνοιγμα στο ταβάνι,
ο ουρανός και λαμπερά αστέρια παρά το φως της πόλης.

Ένα κομμάτι πυτζάμας πιασμένο σε μία βέργα που εξέχει,
σκόνη στα μαλλιά και φτερά νυκτόβιων πουλιών.

Στο άνοιγμα προβάλλουν κάμερες και φωτογραφικά φλας,
σημαδεύουν τυχαία σημεία στο χώρο και τα αποτυπώνουν σε μηχανές χωρίς φιλμ. Δημοσιογραφικά κασεττόφωνα ηχογραφούν
τα τσαφ και κλικ. Οι δημοσιογράφοι παίρνουν συνέντευξη ο ένας στον άλλον.

-Ξέρατε τίποτα; Είχατε ακούσει τίποτα; Σας τράβηξε καθόλου την προσοχή όλο αυτό τον καιρό το τίποτα; Μιλήστε μας για το τίποτα.

Ερωτήσεις και μία προστακτική στο τέλος. Καμμία απάντηση.

Το σώμα στο κρεββάτι:
Τα βλέφαρα ορθάνοιχτα. Οι κόρες διεσταλμένες. Στο ένα αυτί γρατζουνιές από γυναικείες φωνές. Από το άλλο τρέχει αίμα.

Ο αστυνόμος καταγράφει την αναφορά του. Έχει ήδη συμπληρώσει εικοσιμία σελίδες. Ξέρει ότι πρέπει να γράψει άλλες έξι αλλά δεν του φτάνουν οι λέξεις. Σε μία κίνηση απελπισίας τραβάει τα φωνήεντα. Πάλι δεν τα καταφέρνει. Τελικά, γράφει ένα τραγούδι που άκουσε τραβώντας το σίγμα
ακολουθώντας την πορεία του σώματος
από τα αστέρια
στο όνειρο
μέσα από το άνοιγμα στο ταβάνι
μέχρι το στρώμα
και του φτάνει

1 σχόλιο:

theloksilagiatisoba είπε...

εσυ δε γραφεις. ζωγραφιζεις!