δεν μπορώ να κοιμηθώ...

το ρολόι του ύπνου μου,
τα γρανάζια έχει φάει,
και σε ώρες ανύποπτες,
σαν τρελλό χτυπάει.

ο εσωτερικός ρυθμός μου,
έχει πάει περίπατο,
και ό,τι γίνεται εντός μου,
είναι απερίγραπτο.

ώστε να ΄σαι σωστά προετοιμασμένος

ώστε να έχεις μία ιδέα του τί σε περιμένει, μην πεθάνεις
και δεν ξέρεις τί σου γίνεται। ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΕ ΤΩΡΑ!
ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟ! ΠΑΡΕ ΚΙ ΑΥΡΙΟ !

τα μηχανάκια

την ώρα που τα μάτια σου κλείνεις να κοιμηθείς,
τότε που τα ρολόγια δείχνουν η ώρα τρεις,
από τα πεζοδρόμια που είναι αραγμένα,
τα μηχανάκια βάζουν μπρος και ξεκινάνε,

χωρίς τον άνθρωπο να έχουν στο τιμόνι,
ψάχνουν να βρουν όσους κοιμούνται μόνοι,
να τους ξυπνήσουνε με κόρνες απ' το δρόμο,
με τις πυτζάμες να κοιτάν με λίγο τρόμο,

και με τη βία τους ανεβάζουνε επάνω,
όσο πιο πάνω αντέχει το καθένα,
μέχρι που κάποια απ΄ τα μάτια μου τα χάνω,
σ΄ ένα ταξίδι για τα άγνωστα τα ξένα.

τα σοροπιαστά - νο1

μία πίττα όσα θέλω από όσα είδα,
χωρισμένη σε διάφορα κομμάτια,
μα στο λέω πως του λέοντος η μερίδα,
είναι ,αγάπη μου, τα λουλακί σου μάτια!

για αυτά θα γράψω τραγούδια σε σειρά,
υπό τον εμπνευσμένο τίτλο -τα σοροπιαστά-.

όλοι οι καριόληδες μια εταιρία