.

11.6.07

γιαγαλαξυδιακό κουλουράκι

μοιάζω με ένα κουλουράκι,
κι είναι φούρνος η αγκαλιά σου,
ψήνομαι και κοκκινίζω,
στους διακόσιους τα φιλιά σου.

το τραγούδι σου σειρήνα,
την αρχαία μου την πείνα,
ξελογιάζει,
και κει που' τανε να φύγω,
κει που δρόμους μπρος μου ανοίγω,
η στερνή σου η στροφή,
επιτόπια αναστροφή,
που μου τα αλάζει.

κι αργά που φεύγει ο αύγουστος,
φεύγει το καλοκαίρι.
μα η καρδιά μου δίψασε,
σε τούτα δω τα μέρη.

τσιμπο-λόγια

δεν είναι κάτι φοβερό,
νόμοι απλοί της φυσικής,
φαντάσου το σαν την ηχό,
στο χτύπημα μίας χορδής.

είναι και γραμματική,
εκεί μπλέκεται το πράγμα,
νόμοι, και κανονισμοί,
επιδεινώνουνε το τραύμα.

αλλά και πάλι είναι απλό,
το κάνουν όλοι, όλη την ώρα,
τελείως καθημερινό,
από παλιά μέχρι και τώρα.

μα είναι και λόγια αγκαθωτά,
το στόμα αγκυλώνουν,
τσιμπάν τα χείλη δυνατά,
και τα ματώνουν.

Καλύτερα που δε μιλάς
τα λόγια μας ξεχνιούνται
όσα ποτέ δεν είπαμε
αυτά δε λησμονιούνται.