το τραγούδι της σειρήνας

το τραγούδι σου σειρήνα,
την αρχαία μου την πείνα,
ξελογιάζει,
και κει που' τανε να φύγω,
κει που δρόμους μπρος μου ανοίγω,
η στερνή σου η στροφή,
επιτόπια αναστροφή,
που μου τα αλάζει.

κι αργά που φεύγει ο αύγουστος,
φεύγει το καλοκαίρι.
μα η καρδιά μου δίψασε,
σε τούτα δω τα μέρη.