Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

10.1.07

Μ' αρέσει που..

που μασά του φραππέ τα καλαμάκια,
που κοιτάζει με δυο μάτια λουλακί,
τα άστρα στου χωριού της τα σκαλάκια,
και χορεύει μουσική λατινική.

που θυμώνει και μουτρώνει,
που δε θέλει και πολλά,
λίγο, λίγο μαλακώνει,
πάλι με ξαναφιλά.

που τη νοιάζει γενικώς,
ο πλανήτης και η χώρα,
που αλλάζουν συνεχώς,
κι ας μας πέρασε η ώρα.

ζωγραφίζει ζωγραφιές,
τα πινέλα της με δένουν,
καίει απανωτές φωτιές,
που όλο σε καλό μου βγαίνουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: