ρώτησα ένα γιαπωνέζο

που ήτανε απ' την Κορέα,
να μου πει για τεχνική, πονηρή.
πως το κάνουν, πως το κάνουν;
κι απ' τα μάτια τους, τους χάνουν;
κι αν μου τα είπε ένα κι ένα,
μυστικές, τεχνικές, κινήσεις,
τ' άκουγα μπουρδουκλωμένα,
δύσκολο να συνεννοηθώ.
με ό,τι πήρα, τελικά, χαμπάρι,
να μην ήξερα κινέζικα, να πάρει!
είπα τελοσπάντων να κρυφτώ.
μ' έψαχνε η αστυνομία στη στεριά,
στα λιμάνια, τα λιμενικά,
δε με έβρισκε κανείς.
κι έβλεπα μονάχα πόδια να γυρνάνε,
κι άκουγα μόνο φωνές ,να ρωτάνε:
μα που να' ναι;
κάτω απ'το κρεββάτι είχα κρυφτεί,
ώσπου είδα δύο μάτια,
χρώματάκι λουλακί.
το 'ξερα από την αρχή,
πως θα μ' έβρισκες εσύ.