Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

21.4.07

τί είναι;

είναι μια σταλίτσα,
μια σταλιά,
τόση, τόση, τόση, τόση δα,
που όλο μου ξεφεύγει,
μ' αποφεύγει,
κρύβεται σε μι΄ άκρη και γελά.

είναι μια μπουκίτσα,
μια χαψιά,
του γλυκού μία κουταλιά,
που όλο μου γλυτώνει,
με λερώνει,
και δεν τρώγεται με τίποτα.

μα είναι μια στιγμούλα,
δυο λεπτά,
όσο διαρκεί μια αγκαλιά,
όσο δυο φιλάκια,
και ένα χάδι,
πριν να εξαφανιστεί ξανά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: