Αν σας έδειχνα μια νυχτερινή φωτογραφία μπορεί να την πιστεύατε ή να την σχίζατε, ας είναι…, διότι αν δεν γνωρίζετε εσείς οι ίδιοι τα τοπία που αιχμαλώτισα στο φιλμ, θα το βρείτε πολύ δύσκολο να βιώσετε μια διαφορετική αλήθεια από αυτή που σας δίνω εγώ εδώ.

21.11.07

θαύμα

έφτασε στης τήνου το λιμάνι,
για ένα τάμα που ήθελε να κάνει,
μήπως και η παναγιά τον αξιώσει,
το σώμα του στα πόδια να σηκώσει,

το καροτσάκι άφησε σε μια άκρη,
από τα μάτια άφησε ένα δάκρυ,
το σώμα του άφησε στο χώμα,
τα πόδια του δεν έγιαναν ακόμα,

σέρνοντας έφτασε στην εκκλησία,
και με τρεμάμενη φωνή είπε στην παναγία,
αν ήθελε και κείνη ,παρακαλεί, να τον αφήσει,
με τα πόδια του στο σπίτι να γυρίσει,

γύρισε πίσω στο λιμάνι,
το καροτσάκι την είχε κάνει,
θαύμα, θαύμα ανεφώνησε ο πιστός,
και γύρισε στο σπίτι του πεζός.

2 σχόλια:

π. είπε...

και ξαφνικά απ'τ'όνειρό του
ξύπνησε ο κουτ(σ)ός
και απ΄το στασίδι σύρθηκε
κερί ν'ανάψει, φως

και κάπου εκεί αναφώνησε
γαμώ την ατυχία
είναι η ζωή η άτιμη
ρουλέτα απ'τη Ρωσσία

giagalaxidiakos είπε...

γιατί ματαίως άπλωνε το αριστερό του χέρι,
να φτάσει δεν μπορούσε,ψηλό το καντηλιέρι,
έμεινε μεταίωρος, κοιτούσε το κερί του,
και δίχως σκέψη το' δεσε, απάνω στο πουλί του.

σκέψεις περάσαν πονηρές μέσα από το μυαλό του,
και το πουλί σηκώθηκε μέχρι τον αφαλό του,
άναψε και φούντωσε ώσπου πήρε φωτιά,
ω κύριε τα έργα σου, αλήθεια θαυμαστά.