είναι μια ώρα δύσκολη

την ώρα που οι παλμοί τους ενενήντα φτάνουν,
τη γη κάτω τα πόδια άξαφνα όταν χάνουν,
και από τη μύτη τρέχει το αίμα σαν ρυάκι,
το άρωμά σου απλώνεται στις φλέβες μου φαρμάκι.

έτσι είναι ωραία, η έγνοια μου, κυρά μου, να σαι συ,
και στην κουβέντα δε βαστώ, την κούπα το κρασί,
σηκώνοντας και πίνοντας θα βρω το δρόμο πίσω,
στο παιδικό κορμάκι μου μαζί σου θα γυρίσω.

η μάνα μου το κρύβει

ότι βρωμάω λιοτρίβι.

να´ χες εκατό ελιές

να σ´ αγαπώ εκατό φορές.

Moon Over Bourbon Street

Theres a moon over bourbon street tonight
I see faces as they pass beneath the pale lamplight
Ive no choice but to follow that call
The bright lights, the people, and the moon and all
I pray everyday to be strong
For I know what I do must be wrong
Oh youll never see my shade or hear the sound of my feet
While theres a moon over bourbon street

It was many years ago that I became what I am
I was trapped in this life like an innocent lamb
Now I can only show my face at noon
And youll only see me walking by the light of the moon
The brim of my hat hides the eye of a beast
Ive the face of a sinner but the hands of a priest
Oh youll never see my shade or hear the sound of my feet
While theres a moon over bourbon street

She walks everyday through the streets of new orleans
Shes innocent and young from a family of means
I have stood many times outside her window at night
To struggle with my instinct in the pale moon light
How could I be this way when I pray to God above
I must love what I destroy and destroy the thing I love
Oh youll never see my shade or hear the sound of my feet
While theres a moon over bourbon street

ένα περιστατικό από τις περιπλανήσεις του δούκα Κλάναν στην πόλη

ο δούκας Κλάναν περπατούσε με τα χέρια στις τσέπες,
όχι επειδή έκανε κρύο,
άλλωστε φορούσε γούνινα γάντια από γούνα λεοπάρδαλης,
αλλά γιατί ήθελε να τονίσει ότι δεν υπήρχε περίπτωση να σκοντάψει και να πέσει.
Για τω Θεώ, ήταν ένας δούκας!
περπατούσε και ευγενικές σκέψεις περνούσαν από το μυαλό του,
σκεφτόταν τη θάλασσα το καλοκαίρι, την όμορφη ερωμένη του και άλλα ευγενικά,
ώσπου αίφνης, ένα μηχανάκι του έκλεισε το δρόμο.
-ΦΙΛΕ! ΠΟΣΟ ΕΙΝΑΙ;
-γίνετε πιο σαφής, αγαπητέ.
-ΠΟΙΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ΡΕ ΜΕΓΑΛΕ;
-δεν ξέρω αγαπητέ, δεν ασχολούμε.
-ΟΧΙ Η ΘΡΥΛΑΡΑ; ΦΤΟΥ ΣΟΥ, ΓΑΜΩ ΤΑ ΓΑΜΗΔΙΑ. ΠΑΛΙ ΚΟΥΒΑ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ.
ο δούκας Κλάναν σκούπισε το μέτωπό του και προχώρησε.