ο τίγρις

οδηγώ το τρίκυκλο -ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΕ ΜΕΤΑΦΟΡΕ Ο ΤΙΓΡΙΣ-
με το ένα χέρι.
με το άλλο χτυπώ την οροφή στο ρυθμό του μουσου κανιμπάλ,
που ακούγεται από το κασεττόφωνο.
φωνάζω:
ΜΑΝΟΥΛΑ
στα κορίτσια που περιμένουν το λεωφορείο,
χαιρετάω τα αλάνια στο καφενείο που πίνουν ούζα,
και θα πάω μόλις τελειώσω,
περνάω μέσα από τα στενάκια με 70 χιλιόμετρα και σηκώνω μπουχό τη σκόνη,
ξαφνικά σε βλέπω και ο κόσμος σκοτεινιάζει,
πέφτω πάνω σε ένα κάδο με όλα τα 70 μου χιλιόμετρα και γίνομαι χάλια.
μένω έτσι για πολύ καιρό.
θα συνέλθω ποτέ;