ΓΙΑΓΑΛΑΞΥΔΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

του φθινόπωρου τα φύλλα,
όπως κάναν βολ πλανέ,
τ' άκουσα να λεν με ζήλια,
κάτι για εμένανέ.
ανασήκωσα το φρύδι,
κρύφτηκα μ' ένα κλαρί,
μα είχανε τελείωσει ήδη,
μια κουβέντα πονηρή.
το νοτιά που είναι φίλος,
ρώτησα εμπιστευτικά,
τί να λέγανε τα φύλλα,
στη στερνή τους τη βουτιά.
-μη τους δίνεις σημασία,
και ζηλεύουνε πολύ,
που τα τρώνε μόν' τα κρύα,
και εσένα το φιλί.