Σκαλί, καλό μου σκαλί

δε σπάνε οι κλωστές, σε μια στιγμή, ξυπνάν την Κυριακή, πεθαίνουν το Σαββάτο,
τις καθημερινές, απ' το πρωί, ως την αυγή,
και τις γιορτές, παίζουμε σοβαροί,
δε ζούνε τις στιγμές, οι ιστορικοί,
μονάχα οι εραστές.
είδα τη διαγώνιο,
σε βλέμμα ευρυγώνιο κι ωραίο,
βήμα εναγώνιο, το λέω και δε σέβομαι,
πρόβλημα χρόνιο, το κλαίω, το εμπιστεύομαι και μένω,
μια σκάλα από στιχάκια, του γέλιου τα λογάκια, ν' ανεβοκατεβαίνω.