ΓΙΑΓΑΛΑΞΥΔΙΑΚΟ ΦΙΛΟΚΛΕΙΔΟ

δεν είναι ο πικρός καφές που κλέβει τη μιλιά σου,
και τις βραδιές σου αγρυπνάς απαριθμώντας τ' άστρα,
είναι τ' ανομολόγητα που κάθονται σιμά σου,
κι η μυρωδιά βασιλικού καμαρωτού στη γλάστρα.
δεν φταίνε οι βράχοι οι αρμυροί που αναβρύζουν λάβρα,
κι ούτε της μαύρης θάλασσας η ξελογιάστρα η αύρα,
περίπλοκο είναι τούτο, τον ύπνο σου ξορκίζει,
και των ποδιών τους κίονες ύπουλα ροκανίζει.
οι βραδυνοί εκφωνητές δεν ξέρουν να στο πούνε,
ούτε τα ερτζιανά το στόχο τους θα βρούνε,
λίγο ακόμα δώσε μου τον κόμπο σου να λύσω,
μ' ένα φιλόκλειδο χρυσό τα μάτια θα σου κλείσω.